Artykuły

Chrzest Święty

Sakrament Chrztu Świętego w Bazylice Katedralnej w Tarnowie

 

chrzest1. Sakrament chrztu dzieciom udzielany jest w Bazylice Katedralnej w Tarnowie zasadniczo w drugą i czwartą niedzielę miesiąca podczas Mszy św. o godz. 15.00. W uzasadnionych przypadkach jest możliwość udzielenia sakramentu chrztu w innym terminie, który należy uzgodnić z Księdzem Proboszczem lub Księdzem Seniorem.

2. Sakrament chrztu jest udzielany dzieciom, których rodzice mieszkają na terenie naszej parafii (osoby spoza parafii, które z uzasadnionych powodów chciałyby ochrzcić dziecko w naszym kościele, powinny przedstawić zgodę na chrzest wydaną przez proboszcza parafii zamieszkania)

3. Rodzice lub prawni opiekunowie zgłaszają się do kancelarii parafialnej minimum dwa tygodnie przed planowaną datą chrztu dziecka.
Przy zgłoszeniu i zapisie dziecka w Księdze Chrztu św. wymagane są następujące dane:
- akt urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilnego
- dane rodziców: imię i nazwisko, nazwisko panieńskie matki, wyznanie, aktualny /faktyczny/ adres zamieszkania, data i miejsce urodzenia, miejsce i data ślubu kościelnego
- dane rodziców chrzestnych - imię i nazwisko, data urodzenia i dokładny adres (rodzice chrzestni mieszkający poza parafią katedralną dostarczają zaświadczenie wystawione przez proboszcza gdzie mieszkają, że mogą być dopuszczeni do godności rodziców chrzestnych)

4. Bezpośrednim przygotowaniem do sakramentu chrztu dziecka jest katecheza chrzcielna, w której w miarę możliwości powinni uczestniczyć rodzice i chrzestni. Katecheza chrzcielna organizowana jest dwa razy w miesiącu, przed drugą i czwartą niedzielą miesiąca w kancelarii w sobotę o godz. 17.00.
Do godnego i owocnego przeżycia sakramentu chrztu jest ważny stan łaski uświęcającej rodziców i chrzestnych, stąd zalecenie przystąpienia do sakramentu pokuty (o ile nie ma przeszkód uniemożliwiających otrzymania rozgrzeszenia)

5. W przypadku chrztu dorosłych chętni powinni zgłosić się do proboszcza miejsca zamieszkania i poprosić o sakrament chrztu. Przygotowanie do chrztu osób dorosłych poprzedza dłuższe przygotowanie zwane katechumenatem. Szczegółowe informacje zainteresowanym udziela Ksiądz Proboszcz.


Znaczenie sakramentu chrztu

1. Sakrament Chrztu ustanowił Jezus Chrystus, gdy polecił Apostołom: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” (Mt 28, 19).

2. Chrzest jest początkiem nowego życia we wspólnocie z Jezusem i z wszystkimi, którzy w Niego wierzą. Na znak zapoczątkowania tego nowego życia otrzymujący chrzest zostaje nazwany po imieniu. W tradycji chrześcijańskiej jest przyjęte, że jest to imię świętego, który ma być dla ochrzczonego dziecka wzorem i patronem.

3. Przyjęcie chrztu pociąga za sobą konsekwencje – wyciska w człowieku niezatarte znamię ucznia Chrystusa. Ważnie przyjęty chrzest pozostaje aktualny do końca życia, nie można go odwołać – nie unieważnia go nawet zaparcie się wiary. Sakrament ten stawia przed nami zadania nieustannego upodabniania się do Chrystusa. Jest nazywany „bramą sakramentów” – dzięki niemu można ważnie przyjąć inne sakramenty. Jego dopełnienie następuje, gdy młody człowiek w sakramencie bierzmowania sam decyduje, że będzie „wiarę mężnie wyznawał, bronił jej i według niej żył”. Obowiązek doprowadzenia dziecka do tego momentu biorą na siebie rodzice i chrzestni, do czego zobowiązują się przed Bogiem i przed Kościołem w czasie obrzędu chrztu.

Uwagi duszpasterskie dotyczące sakramentu chrztu świętego:

1. Dzieci winny być chrzczone w parafii zamieszkania rodziców. Tylko dla słusznej przyczyny rodzice mogą wybrać inną parafię, ale taka decyzja wymaga uprzedniej zgody obydwu proboszczów. Obecnie często się zdarza, że adres zameldowania rodziców jest inny niż miejsce ich faktycznego zamieszkania.

2. Proszą o chrzest wspólnotę Kościoła:
• rodzice dziecka - jeżeli są wierzący, tzn. praktykujący (przynajmniej jedno z nich), żyjący w związku sakramentalnym oraz pragnący wychować dziecko po chrześcijańsku;
• rodzice dziecka, pozostający w związku niesakramentalnym, ale z przeszkodą kanoniczną do ślubu kościelnego - jeżeli są wierzący (tzn. praktykujący), oraz pragną wychować dziecko po chrześcijańsku;
• osoby samotnie wychowujące dziecko - jeżeli są wierzące (tzn. praktykujące) i pragną wychować dziecko po chrześcijańsku;
• w pozostałych sytuacjach proponuje się odłożenie chrztu dziecka na okres późniejszy, gdy zaistnieją warunki rozwoju jego wiary lub ono samo podejmie decyzję przyjęcia chrztu

3. Rodzice winni wybrać dla swego dziecka rodziców chrzestnych, którzy będą wspomagać rodziców naturalnych lub opiekunów prawnych w katolickim wychowaniu dziecka. To zadanie może spełniać tylko ojciec chrzestny albo tylko matka chrzestna. Nie może natomiast być dwóch ojców chrzestnych lub dwóch matek chrzestnych. Kan. 873 KPK mówi wyraźnie: „Należy wybrać jednego tylko chrzestnego lub chrzestną, albo dwoje chrzestnych". „Dwoje", a nie dwóch czy dwie.

4. Chrzestni winni mieć ukończone 16 lat, przyjęty sakrament bierzmowania i być katolikami wyznającymi swą wiarę życiem zgodnym z nauką Kościoła. Rodzicami chrzestnymi nie mogą być osoby żyjące w małżeńskich sytuacjach nieregularnych (adhortacja apostolska Familiaris Consortio w nr 79-82 wymienia tutaj tzw. „małżeństwo na próbę”, wolne związki i katolików złączonych tylko ślubem cywilnym) oraz młodzież szkolna, która nie uczestniczy w katechizacji. Rodzice naturalni, o ile nie mają przeszkód, a rodzice chrzestni zawsze powinni w czasie obrzędu chrztu świętego przystąpić do Komunii świętej

5. Katolicy, którzy nie spełniają warunków wymaganych do pełnienia funkcji rodzica chrzestnego nie mogą też pełnić funkcji świadka chrztu. Zgodnie z kan. 874 §2 KPK funkcja świadka chrztu zarezerwowana jest dla osób ochrzczonych, należących do niekatolickich wspólnot eklezjalnych, które nie mogą być chrzestnymi. Dyrektorium Ekumeniczne w nr 98a zaznacza, że „opierając się na chrzcie wspólnym, jak też ze względu na więzy rodzinne lub przyjacielskie, osoba ochrzczona, która przynależy do innej wspólnoty eklezjalnej, może być dopuszczona jako świadek chrztu, ale tylko razem z chrzestnym katolickim”. Warunkiem jest więc już wyznaczony chrzestny katolik lub chrzestna katoliczka.

6. Wyjątkiem od powyższej zasady są osoby należące do Kościoła prawosławnego. Ze względu na ścisłą komunię istniejącą między Kościołem katolickim i Kościołami prawosławnymi, dla słusznej przyczyny wolno dopuścić wiernego prawosławnego do pełnienia roli chrzestnego obok chrzestnego katolickiego (lub matki chrzestnej katolickiej) w chrzcie dziecka lub dorosłego katolika, pod warunkiem jednak wystarczającego zapewnienia edukacji ochrzczonego oraz wiedzy o tym, że dany chrzestny nadaje się do tej roli (por. Dyrektorium Ekumeniczne, nr 98b).

Sunday the 18th - .